۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
تهران- در میانه روزهایی ایستاده‌ایم که نه می‌توان آن را تماماً جنگ نامید و نه صلح؛ وضعیتی معلق و ناپایدار که در آن، زندگی ظاهراً جریان دارد اما ذهن‌ها هنوز درگیر روزهای پرتنش گذشته‌اند. حالا که بیش از دوماه از آن ایام گذشته، بسیاری تازه فرصت کرده‌اند به آنچه از دست رفته فکر کنند؛ فقدان‌هایی که در هیاهوی آن روزها مجال دیده‌شدن نداشتند و حالا آرام آرام خود را نشان می‌دهند.
