۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
تهران- در میانه روزهایی ایستاده‌ایم که نه می‌توان آن را تماماً جنگ نامید و نه صلح؛ وضعیتی معلق و ناپایدار که در آن، زندگی ظاهراً جریان دارد اما ذهن‌ها هنوز درگیر روزهای پرتنش گذشته‌اند. حالا که بیش از دوماه از آن ایام گذشته، بسیاری تازه فرصت کرده‌اند به آنچه از دست رفته فکر کنند؛ فقدان‌هایی که در هیاهوی آن روزها مجال دیده‌شدن نداشتند و حالا آرام آرام خود را نشان می‌دهند.
۱۳ بهمن ۱۴۰۴
تهران- فقدان می‌تواند زندگی را برای مدتی از حرکت بازدارد و انسان را در اندوهی عمیق فرو ببرد. سوگ واکنشی طبیعی به این تجربه است اما مدیریت آن نقش مهمی در بازگشت تدریجی به زندگی دارد.
