۱۷ تیر ۱۴۰۵
کربلا- شب آرام بر سنگ‌فرش‌های بین‌الحرمین نشسته است؛ اما اینجا، هیچ نشانی از خواب نیست. چراغ‌ها بر گنبدها می‌درخشند، پرچم‌ها در نسیمی گرم آرام تکان می‌خورند و صدای نوحه از دور و نزدیک در هم می‌آمیزد. گرمای هوا هنوز از دل روز به یادگار مانده است؛ همان گرمایی که بر صورت‌ها می‌نشیند و بی‌اختیار، ظهر عاشورا را به خاطر می‌آورد. آقای شهیدم تو اکنون در خانه ارباب هستی.
